Uitdaging

'Samen' Week van de poëzie 2021

 Met zijn twee en toch alleen

Soms kan je samen eenzaam zijn

Gevangen in gevoelens en

Gedachten die niet uit te leggen

Zijn omdat je ze soms zelf niet

Begrijp

Contact is dan het sleutelwoord

Het er even laten zijn zoals het is

Maakt het eenzaam samen

Zijn toch niet alleen

 

© Joyce Schipper

Morgen

Morgen ligt in vandaag verborgen

jouw denken en je kracht, jouw zelfverzekerdheid en zelfs jouw zwakte als je die nog ervaart

Maakt dat je morgen weer sterker

bent dan vandaag 

Covid

Zwijgend dansen wij om elkaar

heen, laten ons niet plat slaan

door de hamer

maar de aantallen nemen toe

Strijden tegen iets wat geen woorden

heeft, enkel slachtoffers kent, ons

de adem belet en de vrijheid aantast

Stel dat het je dierbare treft of jezelf en

je misschien wel onwetend een ander besmet

Pas goed op jezelf en elkaar alleen

samen kunnen we het virus verslaan 

Wil je knuffels geven

Ik zie je, 

Zelfs achter het masker

Dat je glimlach verborgen 

Houd

Soms ben je boos of verbitterd 

Maar je ogen glanzen nu

En dat is goed 

Covid is wat ons tegenhoud 

Mijn knuffels krijg je nog tegoed 

Maar blijf gezond 

Want missen wil ik je niet

Gedicht geschreven voor mijn moeder

uit liefde

❤️

Wrakhout

Het blijft stil

zo stil dat ik bang ben

dat ik het vergeet 

'het' houden van 

en hopen op

Ik klamp me vast

aan wrakhout

uit het verleden

en durf niet

los te laten

Bomenwijsheid

Sta rechtop, fier en trots, je wortels geaard

ook al laat ik af en toe een takje hangen

en vallen mijn bladeren in de herfst af,

de basis blijft

En de wind die fluistert mij verhalen

maar soms brult hij zo hard dat mijn takken

daar van breken en ik even wankel lijk

De kunst is om met de wind mee te waaien

dat houdt je scherp en op de been

En mocht je ooit nog eens in je gedachten

verdwalen wees dan niet bevreesd

Ik ben hier, ik sta hier al jaren

Laat mij je bescherming zijn of nestel je in

het zonnetje dat door mijn bladeren spiekt

Vlei je neer op het grastapijt

Heb geen spijt van wat ooit jouw leven was

Jij deed op dat moment wat het juiste was

Wat je bent kwijtgeraakt heb je waarschijnlijk

niet meer nodig

Wat je nodig hebt vind je in je hart en hoofd

Kleur de jaren, kies je seizoen, zomer, herfst

na de winter komt altijd weer de lente

zodat er altijd leven blijft

Tot de dag waarop ik sterf of word omgehakt

Maar weet, blijf altijd jezelf met beide benen

op de grond

Dit is mijn bomenwijsheid die ik jou geef

Leef, je bent prachtig en krachtig dat is hoe

ik jou het liefste ken

© Joyce Schipper            Rosarium park Heerhugowaard

                                               29 juni 2020