op reis

 

Een bladzijde verder en daar ben ik weer ‘op reis’

Ik reis in vogelvlucht dwars door de tijd en weer veilig terug

Zonder vertraging, geen haast en geen spijt

En ben ik weer hier, overzie ik wat er is, het grote in het nu

© Joyce Schipper

Daglicht

Langzaam komt de kleur weer terug in de lucht

Na de slapeloze nachten

Durf ik weer te hopen op goede dagen

Al zal de regen best nog wel een keertje vallen

En is de kou nog niet helemaal weg

Toch koester ik deze lichtere vandaag

 

 

4 mei herdenking

Vanavond sta ik stil

Bij de slachtoffers van de tweede Wereldoorlog

En de strijders voor de vrijheid hoe wij die hier kennen

Maar ook om wat nog steeds

Kan worden verloren

De vrijheid van nu die kostbaar en kwetsbaar is

Vanavond sta ik stil opdat hun strijd niet doelloos was, niet zonder zin

En dat we blijven herinneren

De verschrikkelijke daden van toen

En we moeten pleiten

Voor Vrede in de huidige tijd

En dat vrijheid bewaarheid

Kan worden naar daar waar

Nu nog oorlog heerst

Zelfvertrouwen

Blikken wegen zwaar net als fluisterwoorden 

Ik voel hoe de stabiliteit in gemoed 

Op barsten staat 

 

Het is alsof ik mezelf verlies 

In de drukte die niemand echt ziet 

 

Maar op die rand van twijfel en moeheid 

Heb ik besloten om verder te gaan 

 

Ik voel de grond onder mijn voeten 

Recht mijn schouders hef mijn kin 

 

Niet ongebroken maar ook niet verslagen 

Stap voor stap durf ik weer  

 

 

 

 

 

Stem

Het innerlijk botst van twijfel

Een stem trekt je naar beneden

De andere zegt je doet het goed

De stem die in het goede gelooft

Legt een arm om je bestaan

Het komt goed, het komt goed

De angst zal verdwijnen

Na de pijn volgt de moed en

Durf je weer verder

Jouw eigen weg te gaan

Vriendschap

Echte vrienden 

lachen mee 

de dag door 

en vangen  

de tranen  

wanneer je  

breekt 

ze zijn een 

anker in de tijd 

een wonder, 

zonnestraal, 

een lichtje in je hart 

dat je stralend houd 

 

 

Joyce Schipper