op reis

 

Een bladzijde verder en daar ben ik weer ‘op reis’

Ik reis in vogelvlucht dwars door de tijd en weer veilig terug

Zonder vertraging, geen haast en geen spijt

En ben ik weer hier, overzie ik wat er is, het grote in het nu

© Joyce Schipper

Daglicht

Langzaam komt de kleur weer terug in de lucht

Na de slapeloze nachten

Durf ik weer te hopen op goede dagen

Al zal de regen best nog wel een keertje vallen

En is de kou nog niet helemaal weg

Toch koester ik deze lichtere vandaag

 

 

4 mei herdenking

Vanavond sta ik stil

Bij de slachtoffers van de tweede Wereldoorlog

En de strijders voor de vrijheid hoe wij die hier kennen

Maar ook om wat nog steeds

Kan worden verloren

De vrijheid van nu die kostbaar en kwetsbaar is

Vanavond sta ik stil opdat hun strijd niet doelloos was, niet zonder zin

En dat we blijven herinneren

De verschrikkelijke daden van toen

En we moeten pleiten

Voor Vrede in de huidige tijd

En dat vrijheid bewaarheid

Kan worden naar daar waar

Nu nog oorlog heerst

Zelfvertrouwen

Blikken wegen zwaar net als fluisterwoorden 

Ik voel hoe de stabiliteit in gemoed 

Op barsten staat 

 

Het is alsof ik mezelf verlies 

In de drukte die niemand echt ziet 

 

Maar op die rand van twijfel en moeheid 

Heb ik besloten om verder te gaan 

 

Ik voel de grond onder mijn voeten 

Recht mijn schouders hef mijn kin 

 

Niet ongebroken maar ook niet verslagen 

Stap voor stap durf ik weer  

 

 

 

 

 

Stem

Het innerlijk botst van twijfel

Een stem trekt je naar beneden

De andere zegt je doet het goed

De stem die in het goede gelooft

Legt een arm om je bestaan

Het komt goed, het komt goed

De angst zal verdwijnen

Na de pijn volgt de moed en

Durf je weer verder

Jouw eigen weg te gaan

Vriendschap

Echte vrienden 

lachen mee 

de dag door 

en vangen  

de tranen  

wanneer je  

breekt 

ze zijn een 

anker in de tijd 

een wonder, 

zonnestraal, 

een lichtje in je hart 

dat je stralend houd 

 

 

Joyce Schipper

Herfstbleus Haiku's

Herfst en de regen

Hoop valt stil in het donker

Verkleurd mijn gemoed

Starend door het raam

Zoekend naar verlichting

Om moed te houden

Ik hou me groter

maar voel me angstiger nu

het dichterbij komt

woord voor woord voor woord

 

mijn woorden spreken

geen krachtige taal,

het is te druk in mij

 

op schrift vind ik rust

wanneer mijn denken

te snel gaat

 

en ik achter elk woord

het gevoel heb

om uitleg te geven

 

helpt de pen

mijn drukke gedachten

te ordenen

 

de wereld een

beetje leefbaarder

te maken

 

en de kalmte

in mijn brein

te bewaren

 

woord voor woord voor woord

 

Dichterbij

 

de zon die speelt

het water kabbelt zacht en snel

zoekt naar stabiel evenwicht

de natuur dichtbij

daar vind ik jou

dichterbij

Lief leven water

                                                                

leven, liefde, water

in golven komt het

in rimpels gaat het

elke druppel

een kans

lief, leven, water

een eeuwige dans

 

Omarming

 

ik leer de stilte dragen

accepteer de leegte die je

achterliet

jij woont nu in het missen

in het diepste deel van mij

 

ik laat je los met vertrouwen

dat jij ergens op me wacht

er is geen einde aan de liefde

geen vaarwel voorbij

ik leef met jou in mij

Jasmijn

       Een geur zo zoet als haar omhelzing

de bloemen wit en licht

alsof zij zachtjes ademhaalt

door de bloemblaadjes heen

 

Geen woord hoeft nog gezegd vandaag

het is natuur die spreekt precies op dit moment

zoals zij ooit in ons leven was

en nog steeds in volle bloei bestaat

 

Ik ben stil vandaag maar niet alleen

de dood nam haar, maar niet haar wie ze was

de jasmijn bloeit altijd op haar sterfdag

 

 

♥︎ Joyce Schipper

 

 

Muziek

Muziek verhaalt gevoel,

streelt pennenstreken tot een ritme

stemt zwijgend de stemmen stil

hoorbaar zacht

Soms hard brult zij de

bassen aan. Zingt over

hoogmoed en verval,

haar mening verborgen

in muzikaal geschal

Doch maakt muziek mij

immer stil, de ziel geraakt,

de juiste toon de juiste maat.

Leven is refrein, muziek

geeft ritme, geeft alles een ritme,

ook mijn zwijgen

Vriendschap

Echte vrienden

lachen mee

de dag door

en vangen

je tranen

wanneer je

breekt

ze zijn een

anker in de tijd

een wonder,

zonnestraal,

een lichtje in je hart

dat je stralend houdt 

Schrijf de Lente

 

teken je toekomst met zachte hand 

droom over het heden 

schrijf over nu 

overdenk je verleden 

ervaar, ook al stelt het je soms teleur 

kleur je dagen groen, geel of paars 

of waar jij je lekker bij voelt 

 

de lente zit in de lucht en dringt 

zich op aan dit schrijven 

ik wil vrolijk ook al voel ik twijfel 

probeer me niet mee te laten stromen 

in het negativisme van het  

hedendaagse nieuws 

wil genieten van de mooie natuur 

 

wil niet zwichten voor de angst 

van een eventueel economisch reces 

maar zien hoe de tuin steeds groener wordt 

de bloemen die weer mooi in bloei staan 

en hoe de dag steeds lichter wordt 

laat de nacht, hoe donker die ook is 

het wordt altijd weer licht 

 

 

© Joyce Schipper 

 

Heerhugowaard woensdag 9 april 2025 

 

 

 

week van de Poëzie 2025

Mijn lichaam

een gevangenis

te zwaar

te zichtbaar

te veel

te dichtbij

ondanks

verlangen

naar onzichtbaarheid

wil ik blijven

mijn lijf lief

Kijk toch eens

 

Het leven lijkt zich soms

te verstoppen in simpelheid

maar kijk toch eens hoe de dag in de

de nacht verglijd

 

Kijk nog eens naar de wonderen

van het bestaan, de aangename mensen

maar houd je ogen niet dicht bij

oorlog en escalatie

 

Dan vraag ik kijk eens door de ogen van een

kind ontdek nieuwe invalshoeken en

de wereld alsof alles nieuw voor je is

 

durf speels te zijn niet ‘te’ lief

een beetje ondeugd siert en houd het leven

sprankelend

 

 

 Joyce Schipper

 

 

 

In Memoriam Eugènie Herlaar

Eugènie

Jouw pen en penseel als toverstok

Die werelden schiepen

In elk gedicht en schilderij

Een diepte en een vreugd

Jouw stem, een klaterend

Riviertje op een mooie zomerdag

Het ga je goed,

Ik zal je nooit vergeten

Lieve groet van Joyce

Zandkasteel

Op het strand waar ik mijn kasteel bouw

versierd met schelpen en wier

vind ik rust

daar stroomt kindergeluk 

droom  een wereld vol magie

van kastelen in de lucht

waar de wolken mijn gedachten dragen

en de wind mijn wensen zucht

het zand streelt mijn tenen

en spreekt van eindeloze kansen

een plek van vrede dat is wat ik wens

waar de wereld zonder oorlog is

laat mij maar bouwen en creëren

in deze fantasie mag en kan alles

tot de golf van de werkelijkheid

me weer terugbrengt naar het nu

maar mijn dromen levend houdt

Heerhugowaard 12 april 2024

 

 

 

©  Joyce Schipper

Thuis

in rust

met muziek,

strelende tonen

of zachte ruis

op achtergrond

ontbijten

relaxen

in het

vroege

ochtendlicht

in woorden

meditatie

gebed

een gedicht

thuis is voor mij

een gevoel

van geborgenheid

vrij zijn

rust

Heerhugowaard 14 januari 2024

Joyce Schipper