"Liefde"

Met het schrijven van dit gedichtje heb ik me laten inspireren door schrijver en kunstenaar Kahlil Gibran en zijn boek Spiegels van de Ziel 

"Liefde"

Wat is dat toch wat men Liefde noemt?

Wat is de bron van dit gegeven,

is zij blind voor de ziende

geschapen door de tijd,

is het een natuurlijk bewegen

tussen daad en gevoel, of is het een

weten,  zo diep, wat niet in woorden

te vangen is

                          

Zijn wij ooit in staat om ons hier aan

over te geven?

Hebben wij niet genoeg

geleerd over haat

en die weg te zetten als verraad

tegen al wat menselijk is

Zorgelijk ook,

een put waarin wij  verdrinken

Wat is dat toch wat men Liefde noemt!

Het is geen jou, geen ik, het is zelfs geen

wij of een ieder voor zich

Is zij een puur en zuiver geweten dat eindigt

met de jeugd wanneer de jaren tellen

Of is Liefde de rust die in het lichaam huist

wanneer men de ziel ontmoet in de

diepte van de eeuwigheid

De "Zwarte Piet"

Laat ik hem dan zijn, de zwarte Piet,

die hele discussie het boeit me niet

Dinsdag is hij alweer verdwenen

lopen wij nu op lange tenen

Volgend jaar hetzelfde gesprek

Men moet wat bij gebrek aan beter

weten,  het is een kinderfeest

laten we ‘dat’ vooral niet vergeten

en stoppen met mensen verwensen

niet alles is om in hokjes te stoppen

die discussie alleen al verstomt

het kinderlijk enthousiasme

ook bij mij zat er weer niets

in mijn schoen vandaag

ik bedoel, het kind in mij

had er toch stiekem op gehoopt

het zullen mijn zwarte schoenen

wel geweest zijn met mijn witte sokken

die ik er in had verstopt

Ja het waren laarzen dan zie je

de sokken niet als ik ze draag

Net als zwarte Piet!

Laat maar

Wit

Het wit tussen regels

Ook het wit tussen woorden

Dat is iets anders dan

‘daar staat niets’

Of

‘daar gebeurt niets’

Wit wordt gezien

omdat het op papier

niet alleen is

Vergezeld wit geeft richting aan ogen

Richting lijkt er ook altijd

te zijn als je gewoon

om je heen kijkt: toch hoeft

er niet speciaal iets te gebeuren

Dat is het verschil met papier:

zolang er wit is

volgen meestal wel

scènes of gebeurtenissen

Wit is een oude meester

K. Schippers  (1936)

Uit:  een leeuwerik boven het eiland

Kracht

Kracht

Heeft niet met

sterk zijn te maken,

ook niet met vechten

dat kan een zwakte zijn

Het houd je op

de benen,

recht je rug als je blik

naar beneden neigt

Kracht is aangeleerd

voorbij de zwaktes

die je heb beleefd

Nu kun je weer sterk zijn

Dat is het verschil

met vroeger

Gestopt met vechten

vindt de kracht

zijn weg en staat

met beide benen op de grond

Hooimaand

Ik hou van juli, augustus ook, van allebei,

net als juni wanneer het zonnetje schijnt

Lange dagen lome nachten fruit dat rijpt

Ik hou van fruit, de bitterheid van een grapefruit,

de zoetheid van de banaan, aardbeien door de yoghurt

Ik hou van dat wat groeit en bloeit, groter wordt en sterker

ook tot het wordt geplukt voor de oogst

Zodat we de vitamines kunnen bewaren.

Ik hou van juli, augustus ook, van allebei

net als juni maar het meeste toch van mei.

Poëzie in de branding 2016

Trots dat ik dit jaar in het paviljoen mag hangen van Blooming Beach in Bergen aan Zee. Mijn gedichtje en 29 andere gedichten zijn daar tot 25 mei te bewonderen aan palen in de branding en ook in het paviljoen. Het onderwerp van dit jaar was zeemonsters.

Heet!

Zomerzotheid op het strand

Bikini, zwembroek badpak thuis gelaten

Laat maar waaien of hangen onder ons gezegd

en dat kan maar beter  zo blijven

Meid  wat zie jij er goed uit,

blik dwaalt gedachten weg

meent ze dat nou echt?

Ik houd  mijn adem in en besluit

om toch mijn broekje  maar aan te houden

En dat gele topje, hmm staat wel vind je niet?

Gisteren gekocht tijdens de

verbouwingsuitverkoop van MS

Zelfs dit korte broekje komt uit dat rek,

het hing er nog op me te wachten

Kom op wie houd wie nu voor de gek

Zomerkolder verstandig besluit

de  tankini  maar aan gelaten

de zon schijnt het is warm

Heet!