Lief Sterrenkindje

Donderdag 8 oktober is er bij ons in Heerhugowaard een dood kindje gevonden. Onderstaand gedicht is aan het Heerhugowaards Sterrenkindje opgedragen.

Lief Sterrenkindje

   

Je waande je geborgen in mama’s buik

maakte je klaar om het licht te zien,

het leven,  kloppend hart

tien vingers en even veel teentjes

wat voor leven zou je hebben gehad

Jouw handjes losgelaten veel  te vroeg

Ik kan het niet begrijpen

Waarom, waarom

Jou naam gedoopt als Sterrenkindje

daar waar jij nu bent,

een ster aan de hemel

straal maar lieve kleine laat zien

dat jij hier even was

rust nu maar kindje, rust maar zacht

In Memoriam Joost Zwagerman

Herfst kleurt moment

in mijmering

in gedachten gezwegen

jou woorden opgeschreven

was het de stilte

die het deed verstommen

was het ‘t licht dat

jou verblinde

of was de angst te groot

om het te benoemen

wat jij zo mooi

verwoorden kon

Ik leef mijn leven

Als jij zou vragen hoe het

 met me gaat

zal ik antwoorden 'goed'.

Ik wil je immers niet verontrusten.

Heus ik ga wel door,

 ik leef mijn leven en het

gaat soms

best goed, al zeg ik het zelf

Ik hou me redelijk

 staande in

mijn wereld van onzekerheid

Maar als jij zou vragen

 hoe het werkelijk

met me gaat en je zegt dit met

een niet gespeelde interesse zou

ik antwoorden

 'ach ik sleep me er wel doorheen'

want dat is werkelijk

wat ik doe

Ik leef mijn leven

ik leef mijn leven

Dat is wat ik doe.

Het gaat wel, heus….

Onvoltooid Verleden

Onvoltooid verleden

kasten leeg

laatjes opgeruimd

vergeten tijden

herinnering kwijt

Waar was ik

wie ben ik toen

nu eenmaal vergeten

het was er al,

altijd

jij hebt het in 

een hokje gestopt

verborgen wat ik

verloor

het is je vergeven

Windstilte

Ik zal wachten op de wind

die mij los maakt van wat ik

vasthoud

Ik zal dan vliegen zonder

vleugels, galopperen

in de lucht

met de wolken als stille

getuigen

zal ik vluchten naar daar

waar  wind stilte is

Sprokkelen

Met de ziel

onder de arm,

herinneringen

bij elkaar geraapt

Verhaalt verleden

herhaalt

maar zie

ze is er nog

het Sprokkelvrouwtje

Rijgt haar gedachten

sprokkelt tijd

in onvoltooid

verleden