Vanavond sta ik stil
Bij de slachtoffers van de tweede Wereldoorlog
En de strijders voor de vrijheid hoe wij die hier kennen
Maar ook om wat nog steeds
Kan worden verloren
De vrijheid van nu die kostbaar en kwetsbaar is
Vanavond sta ik stil opdat hun strijd niet doelloos was, niet zonder zin
En dat we blijven herinneren
De verschrikkelijke daden van toen
En we moeten pleiten
Voor Vrede in de huidige tijd
En dat vrijheid bewaarheid
Kan worden naar daar waar
Nu nog oorlog heerst
Blikken wegen zwaar net als fluisterwoorden
Ik voel hoe de stabiliteit in gemoed
Op barsten staat
Het is alsof ik mezelf verlies
In de drukte die niemand echt ziet
Maar op die rand van twijfel en moeheid
Heb ik besloten om verder te gaan
Ik voel de grond onder mijn voeten
Recht mijn schouders hef mijn kin
Niet ongebroken maar ook niet verslagen
Stap voor stap durf ik weer
Echte vrienden
lachen mee
de dag door
en vangen
de tranen
wanneer je
breekt
ze zijn een
anker in de tijd
een wonder,
zonnestraal,
een lichtje in je hart
dat je stralend houd
mijn woorden spreken
geen krachtige taal,
het is te druk in mij
op schrift vind ik rust
wanneer mijn denken
te snel gaat
en ik achter elk woord
het gevoel heb
om uitleg te geven
helpt de pen
mijn drukke gedachten
te ordenen
de wereld een
beetje leefbaarder
te maken
en de kalmte
in mijn brein
te bewaren
woord voor woord voor woord
de zon die speelt
het water kabbelt zacht en snel
zoekt naar stabiel evenwicht
de natuur dichtbij
daar vind ik jou
dichterbij
